11 sierpnia 2017

Jak postępować po złamaniach?

Złamanie, czyli przerwanie ciągłości kości następuje ono w wyniku urazów. Chociaż niekiedy zdarzają się również złamania przeciążeniowe, czy też złamania wynikające z procesów chorobowych. Każda z kości ma swoją określoną wytrzymałość, przekroczenie jej oznaczać może uszkodzenie tkanki kostnej oraz rozerwania okostnej i uszkodzeń w obrębie naczyń krwionośnych, stawów oraz mięśni.

Dalsze postępowanie lecznicze uzależnione jest od kilku czynników, między innymi od typu złamania, występujących przemieszczeń czy lokalizacji urazu. Wyróżnia się dwa rodzaje leczenia złamań zachowawcze i operacyjne. W przypadku prowadzenia rehabilitacji uzależniona jest ona od charakteru złamania oraz możliwości pacjenta.

Ten uraz może również wiązać się z różnego typu powikłaniami, a postępowanie rehabilitacyjne jest bardzo istotnym elementem leczenia i nie powinien być on zaniedbywany.

Rozpoznanie złamania odbywa się poprzez badanie kliniczne oraz badania obrazowe RTG, które umożliwiają dokładną analizę urazu.

Dodatkowo lekarz szczegółowo bada miejsce urazu, aby wykluczyć lub potwierdzić postawioną diagnozę. Sprawdza się również tętno oraz czucie obwodowe w obrębie kończyny, których zaburzenie może świadczyć o powikłaniach ze strony układu krążenia bądź nerwowego.

Głównym celem leczenia złamań jest przywrócenie do całkowitej sprawności poprzez odtworzenie anatomicznego ustawienia, osiągnięcie zrostu kostnego oraz odzyskanie funkcji tkanek miękkich.

Pierwszy etap leczenia to nastawianie odłamów kostnych, które wykonywane jest w sposób ręczny lub metodą operacyjną. Interwencji chirurgicznej wymagają wszystkie złamania otwarte, ale też złamania powikłane z uszkodzeniem nerwów bądź naczyń krwionośnych.

Po uzyskaniu prawidłowego ustawienia, konieczne jest unieruchomienie złamanej kości wraz z dwoma sąsiadującymi stawami, przez okres około 4-8 tygodni. Najczęściej wykonuje się opatrunek gipsowy, jednak ze względu na długotrwałe unieruchomienie oraz liczne powikłania coraz częściej lekarze stosują aparaty zewnętrzne stabilizujące odłamy lub zabiegi operacyjne z wykorzystaniem elementów stabilizujących złamanie. Pozwala to na rezygnację z opatrunku gipsowego i wcześniejszy powrót do sprawności pacjenta.

Po okresie unieruchomienia i zdjęciu opatrunku często pacjenci zmagają się z dolegliwościami bólowymi i ograniczonymi ruchami, czy też bolesnej ruchomości stawów. Dlatego tak ważna jest w tym czasie rehabilitacja. Dzięki której poprzez ruch odzyskuje się dawną sprawność. Dobór metod oraz ćwiczeń uzależniony jest od rodzaju załamania oraz sposobu leczenia.