21 marca 2017

Rehabilitacja po rekonstrukcji więzadła kolanowego

Rośnie popularność na wszelkiego rodzaju aktywność fizyczną, a co za tym idzie wzrosła również liczba urazów. Staw kolanowy jest najbardziej eksploatowanym stawem organizmu w wyniku czego stanowi on miejsce częstych problemów. Uszkodzenia stawów kolanowych najczęściej przytrafiają się właśnie osobom aktywnym fizycznie. W zależności od tego z jaką siłą zewnętrzną oddziałujemy na staw oraz jaki jest mechanizm urazu może dojść do naciągnięć, skręceń, stłuczeń, ale także naderwań lub całkowitego zerwania mięśni czy więzadeł.

Staw kolanowy posiada liczne więzadła, które odpowiadają za stabilizację. Głównym stabilizatorem stawu jest więzadło krzyżowe przednie – na jego uraz najbardziej są narażone osoby uprawiające narciarstwo, piłkę nożną czy też koszykówkę, czyli sporty o dużym nasileniu ruchów skrętnych.

Uszkodzenie więzadła krzyżowego przedniego jest jednym z najczęstszych urazów w obrębie kolana.

Co może świadczyć o uszkodzeniu więzadła?

– silny ból w momencie urazu z tendencją do stopniowego zanikania

– uczucie niestabilności i niepewności kolana

– obrzęk, wysięk

– krew w płynie stawowym

W przypadku całkowitego zerwania więzadła nie ma możliwości samoistnej regeneracji włókien. Konieczna jest interwencja lekarza, co oznacza najczęściej zabieg rekonstrukcji więzadła lub w przypadku przeciwwskazań leczenie zachowawcze. Przed dokonaniem zabiegu konieczne jest badanie oraz kwalifikacja do zabiegu.

Zabieg rekonstrukcji więzadła polega na odtworzeniu więzadła w celu przywrócenia prawidłowej stabilności stawu w pełnym zakresie ruchu. By odbudować więzadło wykorzystuje się przeszczep własny od pacjenta – ścięgno mięśni półścięgnistego lub smukłego. Pobrany przeszczep mocuje się w kanałach kości piszczelowej i udowej za pomocą kotwic lub śrub.

Ważne jest, aby przed zabiegiem dobrze się przygotować – pomocne tutaj może być zastosowanie rehabilitacji przedoperacyjnej. Ma to na celu przygotowanie stawu kolanowego oraz pacjenta na funkcjonowanie w nowych warunkach. Fizjoterapia przed zabiegiem ma na celu osiągnięcie pełnego zakresu ruchu zgięcia i wyprostu w stawie kolanowym, redukcję obrzęku i stanu zapalnego, wzmocnienie mięśni w obrębie kończyny dolnej oraz naukę chodu o kulach.

Głównym celem rehabilitacji po rekonstrukcji więzadła jest przywrócenie pełnej ruchomości, koordynacji i siły mięśniowej i również powrót do pełnej sprawności stawu kolanowego. Program rehabilitacji dostosowywany jest indywidualnie do każdego pacjenta. Związane jest to z poziomem aktywności pacjenta. Dobór ćwiczeń oraz ich intensywności zależny jest od wielu czynników w tym najważniejszego – braku bólu podczas ćwiczeń.