17 czerwca 2017

Terapia tańcem – jedna z metod fizjoterapii.

Choreoterapia, czyli inaczej terapia za pomocą tańca i ruchu. Według  znanej pionierki tej metody leczenia Zofii Aleszko, choreoterapia składa się z trzech elementów: tańca, ćwiczeń muzyczno – ruchowych oraz improwizacji ruchowych do wybranej muzyki. Głównym celem choreoterapii nie jest nauka konkretnych kroków, lecz dojście do uczuć, które nie mogą być zwerbalizowane.

Nie można dokładnie ustalić początków choreoterapii, ale są dowody które świadczą o znajomości tańca przez ludzi sięgają neolitu. Właśnie wtedy taniec stanowił część kultury i religii. Był on używany przez szamanów oraz uzdrowicieli.

Choreoterapię można rozpatrywać na trzech poziomach: terapia tańcem, psychoterapia tańcem i ruchem oraz taniec terapeutyczny. Psychoterapia tańcem i ruchem stanowi samodzielną metodę leczniczą. Zaś choreoterapia przynosi najlepsze efekty, kiedy jest ona metodą komplementarną do farmakologii i psychoterapii werbalnej.

Głównym celem tego typu terapii jest wydobycie za pomocą ruchu i rytmu tych emocji, których nie można wyrazić w sposób werbalny. W trakcie tańca człowiek doznaje relaksacji i stymulacji, co pozwala na wyrażanie i ekspresję uczuć. Choreoterapia pozwala pracować na emocjami, uczy je rozpoznawać, wyrażać i na nie reagować. W tańcu można również poznać swoje ciało, sposób oddychania, miejsca zwiększonego napięcia, odkryć samego siebie oraz zwiększyć swoją samoświadomość. Taniec pozwala pozbyć się napięć i wyzwala ciało oraz umysł od wszelkich przeciążeń. Choreoterapia ma również na celu naukę wchodzenia w reakcje interpersonalne, uwrażliwienie na potrzeby innych i własne, kreowanie swoich granic i zasad, doświadczenie swojej wartości, naukę radzenia sobie w sytuacjach trudnych, a także naukę komunikowania pozawerbalnego.

Choreoterapia może pozwolić na doznanie uczucia jedności, zadowolenia i radości.